پرامپت کسبوکار فقط یک جملهٔ قشنگ نیست.
برای راهنمایی مفید، هوش مصنوعی باید بدونه چی میفروشی، مشتری چرا باید بخره و خرید چطور انجام میشه. فروش کالای آماده در کانال با ارائهٔ خدمت سفارشی در اینستاگرام فرق داره. این فرم، همین تفاوتها رو وارد زمینهٔ گفتوگو میکنه.
اطلاعات کامل یعنی اطلاعات مرتبط؛ نه پُرکردن همهٔ خانهها.
برای بررسی متن پاسخ مشتری، شاید جزئیات همهٔ هزینهها لازم نباشه؛ برای بررسی قیمت، واحد فروش و هزینه مهم میشن. خانههای اختیاری رو بهاندازهٔ مسئلهات پر کن. خروجی موارد نامعلوم مهم رو جدا نشان میده و از هوش مصنوعی میخواد جای خالی رو با حدس قطعی پُر نکنه.
کانال فروش، دلیل رفتار مشتری رو بهتنهایی نمیگه.
نوشتن «اینستاگرام» یا «روبیکا» کافی نیست. نمونهٔ گفتوگو، تردید مشتری و شرایط سفارش توضیح بهتری میده. اگر پیامها بعد از قیمت قطع میشن، هنوز نمیدونیم فقط قیمت مسئلهست؛ شاید زمان تحویل، اعتماد یا روشننبودن پیشنهاد هم نیاز به بررسی داشته باشه. برای شروع از یک اتفاق واقعی، گرهیاب فروش هم کمکت میکنه.
جواب خوب باید به یک قدم قابل اجرا برسه.
قرار نیست فهرستی از کارهای زیاد بگیری و ندونی از کجا شروع کنی. در متن آماده از هوش مصنوعی خواسته میشه بعد از سؤالهای ضروری، حداکثر سه اقدام اولویتدار و راه پیگیری نتیجه رو پیشنهاد بده. این درخواست کیفیت جواب رو تضمین نمیکنه؛ تو همچنان باید شواهد، عددها و امکان اجرای پیشنهاد رو بررسی کنی.
